Deze struik kun je makkelijk verwarren met de toverhazelaar Hamamelis x intermedia (zoals de tussenliggende x in de naam al aangeeft, is de toverhazelaar een kruising, in dit geval tussen de Hamamelis japonica en de Hamamelis mollis. Daar zijn veel kweeksoorten van). De Amerikaanse toverhazelaar heeft echter geen x in de Latijnse naam en is dan ook geen kruising. In deze blog behandel ik deze struik.
De familie waartoe de Amerikaanse toverhazelaar behoort is de Hamamelidaceae. Dit is een kleine plantenfamilie (minder dan 200 plantensoorten). Planten uit deze familie zijn struiken of bomen. Ze hebben verspreid staande bladeren (niet tegenover elkaar). De bladeren zijn enkelvoudig (niet gesplitst/samengesteld). Bloemen hebben, indien aanwezig, 4 of 5 gekleurde bloemblaadjes (kroonbladeren). Indien aanwezig? Ja, niet alle soorten hebben die gekleurde bloemblaadjes.
Het aantal meeldraden is 4-8.
Soorten van deze familie komen verspreid over de wereld voor. Sommige soorten groeien van nature in de tropen, andere in de subtropen of in gematigde streken.
De Amerikaanse toverhazelaar wordt vrij hoog. In het wild kan hij een hoogte tot ca. 9 meter halen. Net zoals de hazelaars die we van Nederland kennen (Corylus avellana) heeft hij kronkelende takken. De stam is vaak kort en dik. De takken staan uitgespreid, waardoor het ook een zeer brede struik wordt. De groene bladeren zijn asymmetrisch en bijna net zo breed als dat ze lang zijn. Ze worden maximaal zo’n 12,5 cm lang.
De bloeiperiode, die komt nadat de bladeren zijn verschenen, vindt plaats van september tot november. De bloemen hebben een aparte vorm. Bij veel planten zitten de gele lintvormige bloemblaadjes als een soort krans om de vrucht heen, hier zijn de bloemblaadjes (het zijn er 4 per bloem) een soort staafjes. Er zitten meerdere bloemen bij elkaar. Dat aantal verschilt, het zijn er twee tot 4 die bij elkaar zitten in een soort tros. De bloemetjes lijken een beetje op inktvisjes.
Als de bloemen bevrucht worden, ontstaan de vruchten. Dit zijn een soort houtige noten, die pas na een jaar rijp zijn. Dan schieten de vruchten de zaden weg (een of twee zaden per noot).
Hij komt oorspronkelijk uit het oosten van de Verenigde Staten. Daar groeit hij het liefste op vochtige, goed waterdoorlatende grond. Vaak is dat zandgrond (dat laat veel water door). Kleigrond houdt het water meer vast en is daarom minder geschikt voor de Amerikaanse toverhazelaar (maar het kan dus wel).
Toverhazelaar is niet heel kieskeurig wanneer het gaat om zonlicht; hij groeit zowel in de zon als in de schaduw, alleen bloeit hij het beste in de volle zon. Houd daarbij wel in het achterhoofd dat hij vochtig moet staan.
Deze struik is (zeer) tolerant voor zout en kan dus ook bij de zee staan.
Van de Amerikaanse toverhazelaar zijn geen ernstige ziektes bekend.
De naam van de toverhazelaar verwijst naar de magische eigenschappen van de wichelroede van deze plant om water en goud op te sporen of naar het het feit dat in sprookjes tovenaars en heksen takken van deze boom als toverstokje gebruikten. De Noord-Amerikaanse indianen gebruikten de toverhazelaar om diverse redenen; onder andere dus vanwege de wichelroedefunctie, maar ook omdat het afkooksel van de jonge twijgen als spoelmiddel werd gebruikt bij zere ogen en pijnlijke keel en spieren. Uitwendig werd en wordt hij gebruikt voor blauwe plekken, zwellingen, brandwonden.
De gebruikte delen van de toverhazelaar zijn het blad, de schors en de bladeren en schors samen. De belangrijkste inhoudsstoffen waar het hierbij om gaat zijn looistoffen (3-15%) van het blad, flavonoïden en de etherische olie. Van de schors worden vooral de looistoffen als belangrijk gezien.
In de kruidengeneeskunde wordt toverhazelaar voor in en uitwendig gebruik toegepast. Oraal wordt het gebruikt om aderlijke stuwingen te behandelen zoals aambeien en spataderen. Uitwendig wordt het gebruikt in crèmes als samentrekkend middel in onder andere cosmetica maar ook crèmes om bijvoorbeeld spataderen en aambeien mee te behandelen. Het kruid kan ook in uitwendige producten zitten voor ontstekingen, blauwe plekken, kneuzingen, verstuikingen, milde wonden, insectenbeten, zonnebrand. Het wordt dus ook in oogbaden gebruikt voor oogontstekingen en gezwollen oogleden.
Waarschuwingen
Gebruik kruiden alleen in overleg met een deskundige. Kruiden kunnen interacties hebben met geneesmiddelen en bij ziekte, zwangerschap en borstvoeding vaak niet gebruikt worden.
"*" geeft vereiste velden aan
Zij maken de beste natuurgeneeskundige middelen voor je geliefde dier. Oerkracht uit de natuur voor grote en kleine huisdieren.
