Een formule mag blijven bewegen
Een goed product ontstaat zelden door het één keer te bedenken en er daarna nooit meer naar om te kijken. Wij blijven onze producten beoordelen. Klopt de dosering nog? Zijn alle ingrediënten echt nodig? Kan de samenstelling eenvoudiger zonder in te leveren op kwaliteit en gebruiksgemak?
Toen onze Vitamine C 1000 werd ontwikkeld waren verschillende hulpstoffen nodig om er een stevige en goed verwerkbare tablet van te maken. Dat was een degelijke en verantwoorde keuze. Inmiddels zijn productietechnieken verder ontwikkeld. Daardoor kan dezelfde hoeveelheid werkzame stoffen nu met aanzienlijk minder toevoegingen tot een goede tablet worden verwerkt.
Voortschrijdend inzicht noemen we dat. Het betekent niet dat wat we vroeger deden verkeerd was. Het betekent dat we met de kennis en mogelijkheden van nu opnieuw naar een vertrouwde samenstelling kijken. Wat destijds nodig en passend was kan op een later moment misschien eenvoudiger. Het oude wordt daarmee niet minder goed; het vormt juist de basis waarop we verder werken.
Waarom zitten er eigenlijk hulpstoffen in een tablet?
Wie de tablet bekijkt, ziet een flinke, langwerpige tablet met een deelstreep in het midden. Achter die ogenschijnlijk eenvoudige vorm gaat alleen een behoorlijk precies productieproces schuil. Poeders moeten gelijkmatig gemengd worden, goed door de machines kunnen stromen en stevig genoeg samengeperst worden. De uiteindelijke tablet mag tijdens het vullen van de pot of gedurende het vervoer niet verkruimelen. Een tablet die onderweg spontaan weer in poeder verandert schiet tenslotte zijn doel een beetje voorbij.
Daarom worden bij het maken van tabletten vaak hulpstoffen gebruikt. Vulstoffen geven volume, bindmiddelen houden het geheel bij elkaar en antiklontermiddelen zorgen ervoor dat poeders tijdens de productie niet aan elkaar of aan de machines blijven plakken. Een dun laagje om de tablet kan zorgen voor een gladder oppervlak en extra stevigheid.
Hulpstoffen zijn dus niet automatisch overbodig of ongewenst. Ze hebben een praktische functie. De kunst is om alleen te gebruiken wat werkelijk nodig is.
Wat verandert er precies?
De oude Vitamine C 1000 bevatte naast vitamine C en citrusbioflavonoïden onder andere microkristallijne cellulose, tricalciumfosfaat, magnesiumstearaat, stearinezuur, glycerol, carnaubawas en HPMC. Iedere stof vervulde een rol bij het maken, samenpersen of afwerken van de tablet.
In de vernieuwde samenstelling blijft daar een opvallend korte lijst van over:
- vitamine C in de vorm van ascorbinezuur
- een citrusbioflavonoïdencomplex
- een transparant laagje op basis van cellulose
Dat cellulose-laagje bestaat uit hydroxypropylcellulose en hydroxypropylmethylcellulose, vaak afgekort tot HPC en HPMC. Het zijn plantaardig toepasbare cellulosederivaten die worden gebruikt om de tablet van een dun en glad laagje te voorzien.
De verschillende vul-, glans- en antiklontermiddelen uit de oude samenstelling zijn in de vernieuwde formule niet meer nodig. Dat vinden wij een mooie verbetering. Niet omdat de vorige tablet ondeugdelijk was, maar omdat we nu met minder hetzelfde goede product kunnen maken.
Wat blijft hetzelfde?
Het belangrijkste natuurlijk.
Iedere tablet bevat nog altijd 1000 milligram vitamine C en 200 milligram citrusbioflavonoïden. Aan de kern van de formule is dus niets veranderd.
Bioflavonoïden zijn plantaardige stoffen die van nature voorkomen in citrusvruchten. Ze zitten vooral in en vlak onder de schil. Door ze aan de vitamine C toe te voegen sluit de samenstelling aan bij de manier waarop vitamine C in citrusvruchten voorkomt: niet als een volledig op zichzelf staande stof, maar in een plantaardige omgeving met andere bestanddelen.
Ook de vertrouwde bruine glazen pot blijft. Donker glas helpt de inhoud tegen licht te beschermen en kan na gebruik gewoon opnieuw worden gebruikt of gerecycled. Bovendien staat zo’n bruine pot bij ons in de drogisterij alsof hij er altijd al heeft gestaan. Dat telt misschien niet als voedingskundige eigenschap maar wij vinden het toch prettig.
